pisim

haziranda yeni eve taşındım. hayatın tek başına nasıl olacağı hakkında bilgisiz ama heyecanla atıldım bir maceraya. birkaç emlakçı gezdim, beğenmedim evleri. sonra bir sokağa girdim ve gördüm istediğim evi; ertesi gün de kiraladım.


annem eve taşındıktan sonra tek bişey söyledi; "bulaşıklarını zamanında yıka. yemek yap, ye sonra da ertelemeden yıka. biriktirme" dedi. hatun haklı tabii. 


aylardır çalışmıyordum, hep uydum annemin dediğine. yemeğimi yaptım, yedim sonra da hemen yıkadım. kendisi için iyi bir evlat oldum, söz dinledim.


çalışmaya başladım 2 hafta önce. birikiyor be üstadım o bulaşıklar şimdi. üşeniyorum yemek yapıp yedikten sonra. "siktir et yarın yıkarım" ayağına 3 gün oldu bak hala yıkamadım. eğer kısmet olursa yarın yıkamayı planlıyorum. bu işler nasip işleri sanırım biraz da. 


haa bir de unutmadan, çalışma odamdaki pencere ben ne kadar sıkıca kapatsam da birkaç gün sonra kendiliğinden açılıyor. sanırım henüz tanışmadığım, kimliği belirsiz bir ev arkadaşım var. hayırlısı..