yolcudur abbas

bazı insanlar var, karşılarına geçtiğimde çok farklı konuşmalar yapmak istediğim, cümle oyunlarıyla etkilemek istediğim ama konuşmayı pek de beceremediğim. evet böyle insanlar var. istesem dünyaları yerinden oynatabileceğimi bildiğim ama bi bok beceremediğim adamlar... var tabii böyle adamlar, sadece benim değil her hatunun hayatında var bu adamlar...

bugün minibüsteyim en arkada oturuyorum, kulağımda müzik, kucağımda çanta, elimde şemsiye... beynimin içinde konuşuyorum kendi kendime. bişeyler anlatıyorum hayali bir karaktere.. sonra aklıma geldi; ulan acaba yetenekli insanlar var mıdır? siktir! "ya birileri beynimle konuştuğum konuşmaları şuan duyabiliyorsa" diye geçti içimden. durdum etrafımdakilere baktım; kimse siklemiyordu beni. madem öyle dedim, başladım içimden küfür etmeye; "eğer bunları duyan varsa ben onun... şeklinde başlayan cümleler... 

kalabalık bir toplu taşımaya her binişimde gözler üzerime dönüyor. kız erkek farketmeden bir anda gözleri üzerimde hissediyorum. valla ne yalan söyliyim pek bir hoşuma gidiyor. ona göre davranıyorum, artistlik yapıyorum, cool tavırlar sergiliyorum. bana bakanlara arada ufak bakışlar atıyorum; sonra zamanım gelince hiçbiriyle ilgilenmemiş gibi hiçbirine bakmadan iniyorum araçtan. bir nevi ego tatmini sankim..

bugün mesela işten çıktım metrobüse bindim, tıkış tıkış bir metrobüse. tam da o sırada karşı koyamayacağım bir parça yola çıkmış kulaklarımdan beynime doğru. yosun salınma hareketi yapıyoruz tüm ayaktakilerle beraber; bense oynuyorum kimse farkında değil. sonra salakça bir sırıtma. büyük ihtimalle gerizekalı yada sorunlu biri olarak görüyorlar beni. problem değil, hangimiz normaliz ki?!

sigara eşliğinde bitki çayı içmeye devam ediyorum. an itibariyle kıçıma yaslanmış uyuyan, hala bir isim veremediğim siyah bir kedim var. radyo eksen dinliyorum. iş yerinde müzik dinlememe izin vermiyorlar, çok sinirleniyorum. sessiz bir ortamda çizim yapmak, çalışmak bana göre değil. ayak uyduruyorum, çok da zorlanmıyorum. ocağımız hala temizlemedim. bildiğin bok götürüyor. sadece camlarımı sildirmek ve ocağımı temizletmek için bile bir temizlikçi tutabilirim. evin kalan işlerini ben hallederim, teyze gelsin sadece ocağımı temizlesin yeter. 

öyle bir geçer zaman ki izledim demin, o soner karakteri yok mu o... düşündükçe "aman sabahlar olmasın" dedirtiyor bana. ben ki esmere aşık; o şerefsiz dürtüyor duygularımı. henüz rüyalarıma teşrif edemedi paşam, merakla bekliyoruz. bu arada uzun zamandır ilginç bir rüya da göremedim çok moralim bozuk.