18 Kasım 2011

dünyayı kurtaran kadının göbeği

sanarsın ki dünyayı kurtarıyorum, alt tarafı kendi halimde biriyim. kulağımda müzik olduğu sürece dağ tepe dümdüz yürürüm. özellikle de gaza geldiğim parçalar çalıyorsa dur durak bilmem hiçbir konuda.
sikko bir gün geçirdim bugün. yoruldum lan. insan masa başında çalışırken yorulur mu mına koyyım dediğim durumlara giriyorum. hayatta başıma ne geldiyse söylediğim sözlerden geldi zaten. bazen konuşmamam gerektiğini kavrayamıyorum, mallık var azıcık.
müzik hepimizin ruh halini etkiler, iyi kötü, hüzünlü, seksi... duygudan duyguya bürünür insan. mekan ayırt etmeksizin... bana bir şey daha söyleyin insanı bu kadar etkileyen, kimlikten kimliğe büründüren! bugün takık durumdayım müziğe. zaten bugünkü metrobüs yolculuğum da boktandı, bi zevk alamadım. saçma sapan insanlar vardı bindiğim araçta. kim derdi ki birtanem ömrüm toplu taşımada geçicek diye. 
hala isim veremediğim bir kedim var, sıkıntılı bir durum. bir de bir adam var, olsa ayrı dert olmadığı için zaten dert. hee bir de sırtım kaşınıyor, esas benim için o büyük dert.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder